Ang Taong Mapagbigay, Pinagpapala nang Higit (Sulatin #6)

     Ang kasabihan na ito ay naglalarawan ng halaga ng kabutihang asal at pagkamapagbigay sa buhay ng isang tao. Ipinapahiwatig nito na ang mga indibidwal na handang magbigay at tumulong sa kanilang kapwa ay hindi lamang nakatutulong sa iba kundi nagkakaroon din ng mas maraming biyaya sa kanilang sariling buhay. Ang pagiging mapagbigay ay hindi lamang isang simpleng gawain dahil ito ay isang pagpapakita ng malasakit at pagmamahal sa kapwa na nagdudulot ng positibong epekto sa lipunan.

Sa pagiging mapagbigay, ang isang tao ay nagiging inspirasyon sa iba. Ang mga taong handang tumulong sa kanilang kapwa ay nagiging modelo ng magandang asal at nag-uudyok sa iba na gumawa rin ng kabutihan. Sa ganitong paraan, ang kabutihan ay kumakalat at nagiging bahagi ng kultura ng pagtutulungan at pagkakaisa. Sa madaling salita, ang mga taong bukal sa pagtulong ay mas nakakaranas ng kasiyahan at kasaganaan dahil sila ay nagbibigay ng pag-asa at liwanag sa buhay ng iba.

Sa kabuuan, ang kasabihang ito ay nagtuturo sa atin na ang tunay na yaman ay hindi nasusukat sa materyal na bagay kundi sa ating kakayahang magbigay at makibahagi. Ang mga biyayang natamo mula sa pagiging mapagbigay ay hindi lamang pisikal kundi pati na rin emosyonal at spiritual.